Thursday, March 8, 2012

हुरहूर

हुरहूर

धुंद त्या गोड स्मृती ठेवुनी मजपाशी
सजणा तू का रे निघूनी गेलास दूरदेशी

भेट तुझी माझी झालीच  नसती तर
वाटली नसती मनास उगाच ही हुरहूर
मन माझे रातदिन घुटमळते तुजपाशी

नाही सहन होत विरह हा आता मजला
अगतिक झाली  काया बिलगण्या तव तनुला
लवकरी येउनी, मज तुज्या बाहूत घेशी

सांग नाहीतर विसरुनी जा ती प्रीत
वचने ती खोटी दिली क्षणिक प्रणयात
धरणार मी हि नाही आशा खुळी उराशी
सजणा तू का रे निघूनी गेलास दूरदेशी

--प्रसाद शुक्ल

स्वप्नातील सुंदरी


एक सुंदरी आली काल स्वप्नात
गाढ झोपेत तरी वाटे सत्यात
जागविले तिने आपल्या हाताने
फिरवुनी नाजूक बोटे माझ्या केसात
एक सुंदरी आली काल स्वप्नात

नजरेला नजर माझ्या लाविली
गोऱ्या गालात हळूच ती हासली
माझेच मला काही कळेना
बघतच राहिलो तिच्या डोळ्यात

माझ्या गालावर टीचकी मारिली
मजकडे थोडी खाली ती वाकली
चेहरा तो माझा झाकून गेला
तिच्या रेशमी सुंगंधी केशभारात

एक हात माझा तिने धरिला
संगे चलण्याचा इशारा केला
चालू लागलो मी हि तिच्या सवे
तिच्या कटी भवती टाकुनी  हात

गेलो आम्ही स्वर्गीच्या प्रीतवनात
होता तिथे एक उंच प्रपात
धावतच जाऊनी उभे राहिलो
खाली झेपावणाऱ्या शुभ्र धारेत

तिची  विरल वस्त्रातली काया
ओली बिलगली तनुला माझिया
भ्रमरापरी स्वछंदी झालो
घेउनी मधुघट अधरात

मग उचलुनी तिला घेतले
बकुळीच्या तरुतळी ठेवले
फुलांच्या शेजेवर सुकाविले
माझ्या बाहूत चंद्राच्या उन्हात

--प्रसाद शुक्ल

Monday, March 5, 2012

पहिली रात

हि पहिली रात
सजली सुरात
मिलनाचे हि गीत गात
हि पहिली रात

कालच्या त्या मंगल दिनी
झालो मी तुझा धनी
चाललीस तू मज मागुनी
सप्तपदीची पाऊले सात


तू का अशी लाजवंती कळी
फुलवितो फुलात ये जवळी
तने मनें धुंद झाली
फुलाच्या सुवासात
हि पहिली रात

Sunday, March 4, 2012

लटिका राग

प्रिये फुलली हि वाटिका
सुंदर हि घटिका
दूर उभी राहुनी
अबोल तू अशी का

नुकतीच बरसली श्रावणसर
सोनेरी उन्हे पसरली भूवर
फुलांवर पानांवर मनावर
सुगंधात मृत्तिका

तुझ्यासवे कसे बोलावे
ह्या रागाला काय म्हणावे
का असे रोखुनी बघावे
फुगवुनी नासिका

फुल डोलते वाऱ्यासंगे
भ्रमारासावे प्रणय रंगे
प्रीतीच्या गुजगोष्टीत दंगे
तरुसवे लतिका

किती वेळ राहणार अजुनी
तळहाती हनुवटी ठेवुनी
मधेच हसते ओठ दाबुनी
सोड राग हा लटिका

कृष्ण जन्म

नभी गरजती मेघ बरसती हो श्रावण धारा
अष्टमीच्या रात्रीला मोहन अवतरला भूवरा

हंबरती गोमाता त्यांचा आला गोपाळ
मंजुळ स्वरात धरिला बासरीने ताल
एक सुंदर पीस टाकले कळले त्या मयूरा

टिपरी वरी पडे टिपरी नाचती आनंदे गोपिका
पायातल्या नृपुराने धरिला कृष्ण नामाचा ठेका
धरिला शाम नामाचा ठेका
रासक्रीडेत रंग भरण्य येई शामसुंदरा

वाट पाहती सवंगडी रे वाट पाहे भाकर काला
पेंद्या म्हणे गौळणीला आला गोविंदा आला
बघू कशी खाते आता दही लोणी ती मथुरा
अष्टमीच्या रात्रीला मोहन अवतरला भूवरा

वसुदेवाकीचा कान्हा आला
यशोदेचा नंदलाला आला
पार्थाचा सारथी तो आला
सुदाम्याच जिवलग हा आला
मीरेचा गिरीधर हो आला
जगी सर्वत्र मोद जाहला


Friday, March 2, 2012

नागपंचमी


एक नवविवाहित युवती नागपंचमी च्या सणासाठी एकटी  माहेरी आली असते. सण झाल्यावर ती परत सासरी चालली आहे.  तिची जिवलग मैत्रीण तिला निरोप देण्यासाठी गावाच्या वेशी पर्यंत आली आहे आणि तेंव्हा ती युवती तिच्या मैत्रिणीस सांगत आहे --



सखे ग बाई, निरोप मज देई
मी आता ग माझ्या घरी जाई, सखे बाई

नागपंचमी, येऊन गेली ग, झाले चार दिस
मन माझे सये, झाल वेडापिस, भेटण्या पतीस
सखे ग बाई

तू काढलेली, रंगली मेंदी ग, माझ्या हातावर
दाखवता प्रियास, आवडेल फार, चुंबिल तो कर
सखे ग बाई

तिकडे ग तो, बैचेन मजसाठी, असेल राजा
नको ग फार त्याला, विरहाची सजा
मला हि त्याची इजा, सखे बाई
सखे ग बाई

दिवाळीच्या सणा, येईल मी जेंव्हा, पुन्हा माहेरी
असेल तो बरोबरी, सांगते खरोखरी
फिर तू माघारी सखे  बाई
सखे ग बाई


Thursday, March 1, 2012

लावणी : पुनवेच चांदन

फार दिसांची इच्छा माझी राया मी तुम्हा सांगते
तुमच्या  माझ्या प्रीतीला सखया  पुनवेच चांदन पिउदे

कोरस - आता लवकरात लवकरी, सजणा  यावे झडकरी
             हिन ध्यास धरला उरी, तुम्ही इच्छा करावी पुरी
             माझ्या सजणा तू र  माझ्या राया तू र

नटून थटून येईल मी सजणा तुमच्या बरोबरी
चंद्रकोर कुकवाची कोरेल माझ्या गोऱ्या भाळावरी
अंगाला मी नेसेल तुमचा आवडता शालू भरजारी
गळ्यात घालेल मी माझ्या साज सोन्याचा कोल्हापुरी
तुमच्या संगे किरणात चांदाच्या शृंगार माझा  नाहुदे
तुमच्या  माझ्या प्रीतीला सखया  पुनवेच चांदन पिउदे


भाळीतो मजला तुमचा हा मर्दानी रुबाब
फिके पडतील तुमच्या पुढती दिल्लीचे नवाब
संगतीत तुमच्या सखया गालावरती फुलती गुलाब
धुंद चढविते मजला तुमच्या श्वासांची मस्त शराब
शिणगाराचा फुलुनी पिसारा मोर मनीचा  नाचूदे
तुमच्या  माझ्या प्रीतीला सखया  पुनवेच चांदन पिउदे