आरती -रेणुकेची

आमची कुलदेवता -रेणुका (माहूर) . शिवरायांच्या जन्मभूमी जुन्नर येथे देवीचे देऊळ आहे - ग्रामदैवत!  तेथील आम्ही पुजारी. माझ्या कडे एक जुने दस्तऐवज आहे - अर्धे मोडी लिपी मध्ये आहे व अर्धे पर्शियन भाषेत - जे मी बाबासाहेब पुरंदरे ह्यांच्याकडून वाचून घेतले.  १५५० साल चे आहे. त्यात आम्हाला बादशहाने ( during Moghul rule) जुन्नर व  आसपास च्या गावांचे पौरोहित्य करण्याचे अधिकार दिले असा मजकूर आहे.
माझा जन्म रेणुका देवीला नवस केल्याने झाला म्हणून माझे नाव प्रसाद. त्या आमच्या कुलदेवीची - रेणुकेची ही आरती.

( चाल पारंपारिक -- जय जगदीश हरे --)

जय जय रेणुके माते जय जय रेणुके
शरण मी तुझ्या चरणी, आशीर्वाद दे
जय जय रेणुके

तुझ्या रूपे लक्ष्मी, पाहतो सरस्वती
आकार तूच दे ग , आधार तूच दे ग माझ्या जीवनी
जय जय रेणुके

पुण्याचे होवोत पर्वत, पाप विलीन धरणी
तन मन धन ग माझे लागो सत-करणी
जय जय रेणुके

विसर न व्हावा तुझा मजला हीच बुद्धी देई
तुझे नाम सदा मुखी हीच इच्छा हृदयी
जय जय रेणुके

लाभो सर्वा सुख समृद्धी हीच  विनंती
करितो ग प्रसादे, परशुराम जननी
जय जय रेणुके

--प्रसाद ( उर्फ परशुराम) शुक्ल

पाळणा -१

पाळणा -१ कन्येच्या बारशाच्या वेळी  ( चाल पारंपारिक - बाळा जो जो रे)

बाळा जो जो रे, कुलभूषणा
परशुराम दुहिता, बाळा जो जो रे

लाविली दीपाने कुलज्योती, दिवाळीच्या मुहूर्ती
मिळवी तू कीर्ती , तेजाने दिपवी सारी धरती
बाळा जो जो रे

तुझ्याच वेलीवर हे अंबे, आले सुंदर फुल
सदैव राहूदे तिजवरी तव मायेची झूल
बाळा जो जो रे

लाडक्या नातीचे कौतक करी प्रभावती
दुधावरची साय म्हणोनी आजोबा तुज जपती
बाळा जो जो रे

हर्ष जाहला आजोळी, फुलली नाजूक कळी
करांच्या हिंदोळी, कौतुक प्रत्येकाचे डोळी
बाळा जो जो रे

सुमन आत्याने सांगितले नाव अरुंधती
सोनियाचे क्षण आजला कौतुके नाहिती
बाळा जो जो रे

---प्रसाद (उर्फ परशुराम ) शुक्ल

ओली चिंब तू

पावसात ह्या, ओली चिंब तू

केसात तुझ्या, झेली थेंब तू

सारीत बाजूला त्या अवखळ बटा

जाणून घेऊ दे तुझ्या नजरेतील छटा

प्रतिसाद दे मला राहुनी संग तू

पावसात ह्या, ओली चिंब तू

 

ओली वसने हि, बिलगली ग तुला

मनी उफाळला त्यांचा मत्सर मला

रेखीव तनुवरी फुललेले आकार

डोळ्यात माझ्या होती साकार

मदिरेचे पेले सहस्त्र,  ऐसी झिंग तू

पावसात ह्या, ओली चिंब तू

 

जरी हवेत गारवा   मनी  मी तापलो

घुमे मदनाचा पारवा तनी ओला जाहलो

सांगती आता तुझ्या अधरांची स्पंदने

मिठीत मोकळी कर सारी बंधने

शृंगाराच्या ऐन्यातले यौवन बिंब तू

पावसात ह्या, ओली चिंब तू

 

---प्रसाद शुक्ल

पहिली भेट

सांग रे सांग रे मना
फुले का बहरली, चंद्र का हासला
थांब रे थांब रे मना
आसमंत हा मज स्वर्ग का भासला

हे कोकिळे हे कोकिळे
संगीताच्या डहाळीवर एक गा ग गोड गीत
रस वाटू दे ग त्याला माझ्या प्रीत संगतीत
पहिलीच माझी त्याची भेट घडे हि आजला

अग सरिते अग सरिते
खळखळून धावू नको मन माझे हि धावते
गोंधळून गेले कि मी माझी न मी राहते
आधीच माझा  जीव गोड भीतीने ग्रासला

रे राजहंसा रे राजहंसा
प्रेमात त्याच्याशी मी बोलू रे कसे
दृष्टीला लावूनी दृष्टी, का लाजतसे
सांग न लवकरी जवळी तो आला

---प्रसाद शुक्ल

अभागी मी

जा जा जा रे रातच्या राजा जा
जेथे असेल प्रीतीची बरसात
तेथे तू जा

होती माझ्या भाळ अंगणी
चमचम करीत एक चांदणी
पुनवेच्या ह्या शीतल रात्री
नाही फक्त तीच एकटी
तू हि जा तू हि जा रातच्या राजा जा

उजाड ह्या डोंगर माथी
वाट पाहू मी कोणासाठी
तुटलेल्या ह्या फांदीवरती
रानफुले हि येत नसती
गुलाबाच्या रे सुंदर फुला
तुही सुकून जा सुकून जा

---प्रसाद शुक्ल

अल्लड प्रेम

तो: प्रेम बसले माझे तुझ्यावर
     तुझे माझ्यावर मी काय करू

ती:   त्या चांदण्या अन सागर मोती
       राजा तू घेउनी ये हाती
       हट्ट करणारी मी ती राणी 
       आता तूच माझा रे कल्पतरू
      काय करू काय काय करू
      प्रेम बसले माझे तुझ्यावर
     तुझे माझ्यावर मी काय करू

तो: हि रात्र सुंदर , तुही सुंदर
     बोलावतो सुंदर समिंदर
     मऊ मऊ ह्या रेतीवारुनी
     आपण दोघे खूप फिरू
    काय करू काय काय करू

तो ती : प्रेम बसले माझे तुझ्यावर
      तुझे माझ्यावर मी काय करू

---प्रसाद शुक्ल
     

निधन

प्राण्यांनाही भावना आहेत --

मरुनी पडता आपुली कलत्र
अश्रू ढाळती मुके दोन नेत्र

उमजत नाही का हि मेली
एकलीच स्वर्गामध्ये गेली
सोडूनी माझे छत्र

जन्मभरी दिधली मज प्रीती
जगाच्या रंगभूमी वरती
गळाले हे एक पात्र

--प्रसाद शुक्ल